Snowhookteam - Mush For Fun !!!

De 4 erkende sledehondenrassen

Wanneer de winter aankomt, en de sportzenders beelden van sledehondenrennen uitbrengen, of het nu in Europa is, of in Amerika, wie is niet eens in de huid van deze mushers… geslopen ? Wie heeft niet deze grote ruimtes gedroomd , Alaska en zijn Iditarod, de Alpen, al deze grote sledehondenwedstrijden van internationale bekenden. Men moet weten dat al deze sledehondenwedstrijden niet zonder de hoofdacteurs zouden plaatsvinden : de honden !!

Wanneer men ze bekijkt, wie heeft niet in hen "goede grote knuffelberen met de blauwe ogen" gezien ? Een span is een geheel, een geheel met inbegrip van de honden, de slee en de bestuurder, de relatie die tussen de mens en de honden bestaat, is een bevoorrechte betrekking. Als het geheel samenhangend is, zal het team de ziel uit hun lijf lopen. Als een van deze elementen verstoord is, het is het geheel dat…. faalt, maar de last valt wel op de honden. Zij zullen met de beschuldigende vinger gewezen worden.

Zij zijn wonderlijk met echter uiterlijke, fysiologische en psychische verschillen. Iedereen houdt van de roedel en verafschuwt de eenzaamheid. Zowel jachthonden als de sledehonden hebben een gemeenschappelijk gedrag en instinct van hun voorvader de wolf (hoewel geen enkele wolf had blauwe ogen ). Zij eerbiedigen een sociale hiërarchie in de roedel, en spreken onder elkaar via hun houding zoals met bv hun verschillende mimiek, gehuil, onderwerpende houding, de uitdaging, de uitnodiging tot spel.

Hun geluid bestaat uit vijf soorten: de klachten, het knarsen, gemopper, het geblaf en het gehuil.

    * De klachten en het knarsen spreken de onderwerping uit
    * Het gemopper spreekt verschillende vormen van agressiviteit uit.
    * Het geblaf, zeer zeldzaam behalve bij Samoyeden, getuigen van een vrij sterke opwinding.

Wat het gehuil betreft, een uitdrukkingsmanier bij de Noordse honden, hieromtrent behouden zij een deel van hun geheim. Echter is het ritueel van het gehuil is altijd hetzelfde. De honden zetten zich aan in groep door zacht de staart te bewegen vervolgens heffen de snuit naar de hemel op door de hals te stekken. Elk gehuil zal dan van een tot drie minuten duren en na ongeveer drie minuten stoppen de honden , komen op adem gedurende een goed twintigtal minuten, en beginnen opnieuw.

Dit gehuil speelt een wezenlijke rol in de samenhang van de roedel en de bevestiging van het territoriale recht van elke hond.
De houdingen kunnen, zoals het gehuil in categorieën gehergroepeerd worden. Men onderscheidt aldus de onderwerping (ze liggen op de rug, poten in de lucht, met kwetsbare keel) en de uitdagingshouding (de leden van de roedel uitdagend, de hond maakt zich groot en stelt zijn haren recht).

Wanneer het contact slecht is ontstaan er dominantie gevechten, deze gaan zelden tot de dood want de laagst geplaatste hond neemt dan een onderwerpingshouding aan.

In de roedel heerst bij Noorse hondenrassen een grondige sociale hiërarchie. De leider is die hond die lichamelijk alswel psychologisch de sterkste is. In verhouding met zijn soortgenoten, zijn de Noorse hondenrassen waarschijnlijk de rassen die het dichtstbij de hond in zijn zuiverheid is gebleven.

Er bestaan vier rassen van sledehonden